June 15.

1686.] [Footnote 142: Citters, May 11/21 1686.

Citters informed the States that he had his intelligence from a sure hand.

I will transcribe part of his narrative.

It is an amusing specimen of the pyebald dialect in which the Dutch diplomatists of that age corresponded.
"Des konigs missive, boven en behalven den Hoog Commissaris aensprake, aen het parlement afgesonden, gelyck dat altoos gebruyckelyck is, waerby Syne Majesteyt ny in genere versocht hieft de mitigatie der rigoureuse ofte sanglante wetten von het Ryck jegens het Pausdom, in het Generale Comitee des Articles (soo men het daer naemt) na ordre gestelt en gelesen synde, in 't voteren, den Hertog van Hamilton onder anderen klaer uyt seyde dat hy daertoe niet soude verstaen, dat by anders genegen was den konig in allen voorval getrouw te dienen volgens het dictamen syner conscientie: 't gene reden gaf aen de Lord Cancelier de Grave Perts te seggen dat het woort conscientie niets en beduyde, en alleen een individuum vagum was, waerop der Chevalier Locqnard dan verder gingh; wil man niet verstaen de betyckenis van het woordt conscientie, soo sal ik in fortioribus seggen dat wy meynen volgens de fondamentale wetten van het ryck." There is, in the Hind Let Loose, a curious passage to which I should have given no credit, but for this despatch of Citters.